Afgelopen week is de groep jongeren uit onze gemeente vertrokken naar de familie Lubbers in Kosovo. Zij willen een indruk krijgen hoe christenen in Peja leven, dienstbaar bezig zijn en genieten van de natuur en cultuur in de omgeving van Peja. De JV'ers nemen een bedrag van € 100 per persoon mee, om daar voor minder bedeelden een voedselpakket samen te stellen. Wilt u alsnog een financiële bijdrage leveren dan kunt u dit overmaken naar NL60RABO0385850522 ovv Kosovoreis.

De belevenissen van de groep delen ze graag met ons en we vullen de verslagen steeds hier aan:

Dag 2 - vrijdag 7 juli

Kosovo4Vandaag begonnen wij de dag met een ontbijt. Een heerlijk ontbijt wat bestond uit een rond broodje (een uit de kluiten gewassen donut).

Er was ook koffie waarvan enkele groepsgenoten zeiden dat ze tot wel 2029 wakker konden blijven dankzij de sterkte van de koffie.

Na het opfrissen pakten wij onze spullen en vertrokken we uit het Han Hostel. Rik had een afspraak gemaakt met twee missionair jeugdwerkers in de plaatselijke kerk. Deze kerk, met ongeveer 80 leden is de grootste (!) protestantse kerk van Kosovo!

We hebben een indrukwekkend verhaal te horen gekregen, waarbij zij getuigden dat het lastig is om christen te zijn in Kosovo. De islam groeit in dit land, juist daardoor richten zij zich in hun werk op de kinderen, om de mensen echt hoop te kunnen geven. Ze doen dit door middel van de kinderclub, de plek waar ze zelf tot geloof zijn gekomen. Ze zijn als moslim opgegroeid.

Vervolgens gingen we de hoofdstad in en nuttigden we om 11.15 een pizza, een hamburger of een omelet.

Na het eten zijn we een rondje door de stad gaan lopen. We moesten de tijd vullen dus liepen de mensen die voorop liepen maar twee rondjes extra om een voetbalveld. Dat iedereen dus altijd als een kip zonder kop achter de groep aan loopt, bleek ook nu weer! :-)

In deze stad hebben wij een indruk gekregen van de rijkdom maar ook echt de armoede van de mensen in dit land. Na nog even op een terrasje te hebben gewacht stonden de twee prachtige busjes met airco en het bijzondere, krakkemikkige busje van Rick ons op te wachten.

In dit laatste busje bleek dat Walter het verschil tussen een watermeloen of een pompoen nog een beetje lastig vond... Rond half 5 kwamen we aan in Peja bij een prachtig huis met aardige mensen die heerlijk voor ons hebben gekookt!

Kosovo1Kosovo2 Kosovo3

 

 

 

 

 

Dag 4 - Zondag 9 juli

Vandaag was het zover. De ontmoeting met de gemeente hier waar we allemaal naar uitkeken. Vanmorgen werden we enorm gastvrij ontvangen in evangelic curch e paqes. (Dat betekent weg van de vrede.) Hoe bijzonder is dat in een land dat voor kort nog zoveel onrust kende. We zongen een Nederlands en een Engels lied voor in de kerk en luisterden naar de preek van de dominee, het ging over Jezus volgen en de verleidingen van de duivel weerstaan. Na de dienst kwam de gemeente met ons mee om lekker te BBQ-en, wat gepaard ging met een klein watergevecht wat tijdens het avondeten werd voortgezet door Ebrina en Marijn. Na deze lekkere en zeer gezellige lunch bezochten we een oud orthodox klooster en kregen hier een klein college van Rik over de geschiedenis. Op de terugweg werd alle rust verstoord door de lokale politie die Tim in het gammele busje even aan de kant besloten te zetten, omdat ze zonder riemen en verlichting reden. Gelukkig kwamen ze er nog met een waarschuwing van af. Van alle schrik bekomen gingen we avondeten en kwamen we erachter dat ons lied troelala in het Albanees eigenlijk stommerd betekent. Na het eten hielden we een sing-in en luisterde naar het indrukwekkende verhaal van Esat. Hij heeft veel mee moeten maken en is als persoon veranderd voor en door God. Het was een bemoediging om te horen dat God overal voor zijn volgelingen zorgt.

Wij hopen dat jullie in Nederland net zo'n fijne zondag hebben gehad als ons.

 

Dag 5 - Maandag 10 juli

Vanmorgen begon de dag om half negen met een overheerlijk ontbijt. We gingen ons voorbereiden op de komst van de roma kinderen. Waterbalonnen werden gevuld en de herder en de schapen bereidden zich voor op het bijbelverhaal. Ook de spullen voor de knutselhoek werden klaargelegd voor de kinderen. Onze herder Jelle droeg moedig het verloren schaap Anneleen terug naar de kudde, en de waterpret kon niet op door de zeepbaan en de waterbalonnen. Verder mochten de kinderen ook een linnen tasje versieren met Nederlandse sjablonen. Uiteindelijk eindigde de ochtend met een groot watergevecht waar Walter die zo graag droog wilde blijven toch in het zwembad belande. Hierna kregen de kinderen nog naast hun tasje en knutselwerk een cadeautje mee naar huis. In de middag ging een groepje inkopen doen voor de voedselpaketten. In de winkel liepen we als ganzen achter moedergans (Machteld) aan met ieder een eigen kar, zodat er genoeg wagens waren om 8 grote voedselpaketten te maken. De bus had er blijkbaar ook moeite mee, hij zakte bijna door zijn assen en had net genoeg kracht om de berg op te komen. Iedereen bereidde zich voor op de terugkomst van de groep die de busjes overvol geladen hadden. Toch ontbrak er een stel, Marlies en Matthias moesten zo nodig van boven de berg kijken hoe wij stonden te ploeteren in de brandende zon. Dit werd hen tevens niet in dank afgenomen. De groep besloot ze te laten afwassen, maar helaas dacht de leidinggevende hier anders over. En er was veel afwas, want door de kookkunst  van onze gastvrouw Samira slaat er niemand over. In de avond werd er tijdens de koffie een heerlijk door Wilma, Margreet en Wieke gemaakte taart geserveerd, vanwege het feit dat Wilma te horen had gekregen dat ze is aangenomen op haar nieuwe werk in het Ikazia ziekenhuis.

 

Dag 6 - Dinsdag 11 juli

De voedselpakketten die gisteren zijn samengesteld hebben we deze ochtend in 3 verschillende groepen langs de gezinnen gebracht. Bij deze bezoeken bleek dat zij ontzettend dankbaar waren met de nodige producten waar ze de komende maanden mee vooruit kunnen.
Bij deze confronterende, maar mooie ontmoetingen bleken ook de cultuurverschillen. Met het hele gezin in dezelfde woonkamer leven waar het hele gezin in de nacht ook slaapt, werken van 5.00 tot 20.00 uur en maar 5 euro per dag verdienen en een roma-gezin dat de baby aan Margreet mee wilde geven, zodat deze een betere toekomst zou krijgen. Inmiddels had de thermometer de 36 graden aangetikt. De overheid waarschuwde voor een hittegolf. Wat doen wij dan? Wij gingen o.a. met z'n 15-en in een busje voor 9 personen zitten... op naar het adventure park waar we, om er te komen, een stukje van een steile berg moesten beklimmen. Rik ontdekte hierbij dat een bedacht grapje niet altijd even leuk uit kan pakken. Want om lachend en zwaaiend voorbij te komen rijden terwijl de groep naar boven ploetert was natuurlijk een rotstreek. En om daarbij dan ook nog eens zijn eigen kinderen vergeten mee te nemen is natuurlijk not done.

Bij het adventure park ontpopte Walter zich als een held. Als een ware tarzan slingerde hij over de touwen. Stiekem was dit natuurlijk om niet achter te blijven bij de fanatieke Jelle en William die het zwaarste parcour aflegden. Daarnaast waren er natuurlijk ook de andere leden van de groep die ook sportief waren! Bij dit park bleken de cultuurverschillen ook even. Want als een meisje moeite heeft met de kabelbaan is het voor ons natuurlijk logisch dat Jelle haar even bij de billen pakt om haar naar boven te helpen.

Op de terugweg bleek dat Ebrina zich toch een beetje bezwaarlijk voelde dat ze op de heenweg rollend de berg op was gegaan met de auto. Waardoor ze besloot om het rollend de berg af gaan letterlijk te nemen.

De avond sloten we af met een heerlijke pizza met een aantal jongeren hier in Peja. Waarbij we genieten van dit land en van deze week! Morgen gaan we weer een feestje vieren want Hugo hoorde zojuist dat hij zijn propedeuse heeft gehaald.

 

Dag 7 - Woensdag 12 juli

We zijn deze dag begonnen met een uniek moment: de meiden zaten eerder aan het ontbijt dan de jongens. We zijn daarbij vergezeld door een groot aantal wespen, wat ervoor zorgde dat Ebrina zich moest afzonderen van de rest van de groep. Ook Arienne had het niet naar haar zin met de wespen, maar werd onder controle gehouden door haar steun en toeverlaat Tim.

Na het ontbijt zijn we naar de kerk gegaan waar we écht wakker werden gemaakt door de Chi Chi Wa, wat we deden met de kinderen van de kerk hier in Peja. Na deze ochtendgymnastiek is onze groep uit elkaar gegaan.

De eerste groep is met Rik naar de bouwmarkt gegaan en hebben daar materialen gekocht die we morgen gaan gebruiken voor het opknappen van het kerkgebouw. Dit is op de Kosovaarse manier gebeurd: op een luidruchtige manier en met veel gebaren en gezwaai.

De tweede groep heeft bij de kerk een kinderprogramma georganiseerd. De kinderen hoorden het verhaal van de Goede Herder, hebben een tas Hollands versierd en als afsluiting een watergevecht gehouden. Blije gezichten vertrokken aan het einde van de ochtend naar huis met een versierde tas, een geknutseld schaap en een waterpistool.

Na de lunch hebben we iets nieuws aan de cultuur van Kosovo toegevoegd: het houden van een siësta. Dit is voor zowel de groep als de reisleider goed bevallen. Uitzonderingen bestaan er altijd, zo ook op deze situatie. Tim, William en Ebrina offerden hun siësta op om boodschappen te gaan doen. Het zoeken van telefonisch contact was erg lastig, aangezien de hele groep op één oor lag en daardoor niet bereikbaar was via de mobiele telefoon.

Uitgerust na de siësta vertrokken we naar de watervallen van Peja, wat begon met een rondleiding door de grotten. Na het glibberen en glijden door de grot met wat vleermuizen om ons heen hebben Rens, Marijn, Gabriëlle en Annely zich bewezen tijdens het maken van een sprong van drie meter in ijskoud bronwater.

Als afsluiting van deze leuke middag hebben we gedineerd in een restaurant met geweldig uitzicht op de bergen van Kosovo. Voor nog geen vijftien euro hebben we heerlijk gegeten. Na het eten heeft Walter geprobeerd zijn maaltijd te herkauwen, zodat hij het kon delen met de forellen.

Aan het einde van deze dag hebben we bij Rik en Machteld de dag goed afgesloten met een borrel. 

 

Dag 8 - Donderdag 13 juli

De dag begon om 08:00 voor sommige mensen , dit omdat er niet goed gecommuniceerd was. Het eten was  om half 9 dus waren er velen op tijd wakker.
Walter begon ijverig met het helpen van de gastheer en zijn vrouw en vroeg op zijn beste Engels “do you have een mes en een plankie?” Uiteraard snapte de gastheer het meteen en hij kwam later met een mes en een plankje aanlopen.

Daarna snel onze werkkleding aan en gelukkig wist Margreet wat ze aan wilde zodat zij sowieso in 3 minuten klaar kon zijn.
Daarna de bus van pa Flodder (Tim) in  en uiteraard was het daar snik heet dus onder het rijden ging al snel de deur open.

Vandaag hebben we geklust bij de kerk. Wij hebben het hek opgeschuurd en opnieuw geverfd, de muren gestuukt (bij sommige zat er meer verf op het lichaam dan op de muur /hek) en van een laagje verf voorzien en ook nog de dakgoot schoongemaakt, dat mocht ook wel want volgens Walter lag er een heel bos in de dakgoot.
Ook binnen in de kerk werd er ijverig gewerkt. De ramen werden ramen gezeemd en op het podium  werd een nieuw tapijt aangelegd, daarnaast heeft Marijn het doopbad schoongemaakt met zijn Club ( Ajax schoonmaakmiddel). Uiteraard heeft hij een laagje sop laten liggen dus als het bad weer wordt gevuld voor een doopdienst sopt het waarschijnlijk lekker.
Daarna kwam de gastheer heerlijk eten brengen en aten we lekker op het kerkplein in het zonnetje.

Na de lunch werden er nog snel wat bomen gesnoeid, want hier in Kosovo lopen ook Kok/ Flier hoveniers.
Toen alle klusjes gedaan waren moesten er nog mensen puin ruimen, stofzuigen, dweilen en snel de kerk inruimen.
Een groot deel van de groep ging na het klussen naar de watervallen om af te koelen. De plaatselijke jeugd vertelde dat er slangen in het water leefden en Gerwin nam daar gebruik van om Annely en Gabrielle te laten schrikken door de twee meiden bij hun enkels te  pakken. Ook bleven er een klein groepje achter om hun siësta te verlengen en lekker uitgebreid te gaan douchen. Toen de grote groep terug kwam stond er een volledig tentenkamp in de achtertuin met backpackers.

Omdat bij ons de regel “samen uit, samen thuis” erg belangrijk is besloten wij, na een korte stemming, vanavond thuis te blijven. Omdat er mensen waren die liever hun bed zo snel mogelijk op wilden zoeken, daarom besloten wij een gezellige kampvuuravond in te plannen.